Japanski geolozi pronašli rekordne koncentracije zlata u piritu na dnu Pacifika

Japanski geolozi otkrili su rekordne koncentracije pravog zlata zaključanog u kristalnoj strukturi pirita, minerala koji je zbog varljivog sjaja poznat kao „zlato budala”. Nalazište uz podmorske hidrotermalne izvore sadrži do 440 puta više zlata od svih poznatih dubokomorskih ležišta, navode istraživači.

Geolozi koji rade s posadom istraživačkog broda Shinsei Maru pronašli su elementarno zlato u naslagama pirita uz hidrotermalne izvore kaldere Higashi-Aogashima. Koncentracija doseže 1,9 posto težine, odnosno 19.231 dio na milijun, dok poznata dubokomorska ležišta zlata obično sadrže između 0,01 i 43 ppm.

Zlato nije u grumenima ni u žilama, nego je utkano u kristalnu strukturu pirita na atomskom nivou, zbog čega ga znanstvenici opisuju kao „nevidljivo zlato”. Do tog otkrića došli su detaljnom analizom hemijskog sastava minerala sekundarnom ionskom masenom spektrometrijom (SIMS). Istraživači predvođeni geologom Yuichijem Morishitom navode u studiji za časopis Scientific Reports da je arsenski pirit uobičajeni domaćin takvog zlata.

Najviše zlata sadrži koloformni pirit s nalazišta Centralni konus, formacija nastala naglim hlađenjem pregrijanih sumpornih emisija u dodiru s hladnom morskom vodom. Istraživači pretpostavljaju da su primjese arsena, olova i bakra u tim uvjetima omogućile vezivanje zlata unutar kristalne strukture minerala, ali ističu da razjašnjavanje tačnog mehanizma ostaje zadatak budućih istraživanja.

Podvodna polja hidrotermalnih otvora na ovom lokalitetu otkrivena su prije više od deset godina, a Japan je od tada u istraživanje milijuna tona metalne rude skrivene u morskom dnu ulagao i privatna i državna sredstva. Jedinstvena hemija kaldere Higashi-Aogashima, s crnim dimnjacima koji izbacuju sulfide, mogla bi poslužiti kao model za pronalaženje sličnih nalazišta zlata u svjetskim okeanima.

Istraživači navode i da se ležište nalazi na dubini od oko 700 do 800 metara, što je pliće od većine dubokomorskih hidrotermalnih sistema. Zbog toga bi izazovi eventualne komercijalne eksploatacije trebali biti manji nego kod drugih, znatno dubljih ležišta, navode istraživači.